مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثىَ‏ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَوةً طَيِّبَةً وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُم بِأَحْسَنِ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ0 هر كس كار شايسته‏اى انجام دهد، خواه مرد باشد يا زن، در حالى كه مؤمن است، او را به حياتى پاك زنده مى‏داريم و پاداش آنها را به بهترين اعمالى كه انجام مى‏دادند، خواهيم داد.(نحل97)

سه شنبه پنجم بهمن 1389

آه و آتش

                  طي شد چهل روز      با آه  و زاري

                   شد اشك زينب           از ديده جاري

  دوباره زينب                  شد كربلايي               با چشم گريان

                              مظلوم حسين جان

      

                آن كس كه بوسه              زد بر گلويت

                    با قلب خسته                 آمد به سويت

  آمده اكنون                  با چشم پر خون                     گريان و گريان

                                مظلوم حسين جان

                                                (محمود تاري)

نوشته شده توسط z. azimi در 3:13 | لینک ثابت بدون نظر

شنبه دوم بهمن 1389

گر نيايي....


گر نیایی...


«گر نیایی فقیر می میرم»


مثل دنیا حقیر می میرم


چون کبوتر که در قفس حبس است


تک و تنها اسیر می میرم


ای شکوه ترنم باران


در فراقت کویر می میرم


توی شهر دلم زمین لرزه است


زیر آوار پیر می میرم


بی تو زجرآور است جان کندن!


وای بر من؛ چه دیر می میرم!


تو بیا، می خورم قسم به خدا


چون بگویی بمیر، می میرم


«مهدیا» ای تمام هستی من


گر نیایی فقیر می میرم




نوشته شده توسط z. azimi در 6:21 | لینک ثابت بدون نظر

شنبه دوم بهمن 1389

شعري از مرحوم آقاسي

خبر آمد خبری در راه است
سرخوش آن دل که از آن آگاه است
شاید این جمعه بیاید...شاید
پرده از چهره گشاید...شاید
دست افشان...پای کوبان می روم
بر در سلطان خوبان می روم
می روم بار دگر مستم کند
بی سر و بی پا و بی دستم کند
می روم کز خویشتن بیرون شوم
در پی لیلا رخی مجنون شوم
هر که نشناسد امام خویش را
بر که بسپارد زمان خویش را
با همه لحظه خوش آواییم
در به در کوچه ی تنهاییم
ای دو سه تا کوچه ز ما دورتر
نغمه ی تو از همه پر شور تر
کاش که این فاصله را کم کنی
محنت این قافله را کم کنی
کاش که همسایه ی ما می شدی
مایه ی آسایه ی ما می شدی
هر که به دیدار تو نایل شود
یک شبه حلال مسائل شود
دوش مرا حال خوشی دست داد
سینه ی ما را عطشی دست داد
نام تو بردم لبم آتش گرفت
شعله به دامان سیاوش گرفت
نام تو آرامه ی جان من است
نامه ی تو خط اوان من است
ای نگهت خاست گه آفتاب
در من ظلمت زده یک شب بتاب
پرده برانداز ز چشم ترم
تا بتوانم به رخت بنگرم
ای نفست یارومدد کار ما
کی و کجا وعده ی دیدار ما
دل مستمندم ای جان به لبت نیاز دارد
به هوای دیدن تو هوس حجاز دارد
به مکه آمدم ای عشق تا تو را بینم
تویی که نقطه ی عطفی به اوج آیینم
کدام گوشه ی مشعر
کدام گوشه ی منا
به شوق وصل تو در انتظار بنشینم
ای زلیخا دست از دامان یوسف بازکش
تاصبا پیراهنش را سوی کنعان آورد
ببوسم خاک پاک جمکران را
تجلی خانه ی پیغمبران را
خبر آمد خبری در راه است
سر خوش آن دل که ار آن آگاه است
شاید این جمعه بیاید...شاید
پرده از چهره گشاید...شاید

نوشته شده توسط z. azimi در 6:14 | لینک ثابت بدون نظر

شنبه دوم بهمن 1389

شعر ترانه حس غريب

 

نمیدونم از کدوم ستاره میبینی منو

چشماتو میبندیو دوباره میبینی منو

پر بغض جمعه های ناگزیر و بی صدام

خیلی خستم باورم کن دنیا زندونه برام

توی کور راه چشمام عطر بارون بوی سیبی

واسه عاشقونه موندن تو همون حس غریبی

تو همون حس غریبی که همیشه با منی

تو بهونه هر عاشق برای زنده موندنی

میدونم هنوز اسیرم تو حصار لحظه ها

کاش میشد با یه اشاره ي تو ازاد میشدم

با توام که گفته بودی غصه هام تموم میشن

پس کجایی که بیایی منو بگیری از خودم

ناجی ترانه ها منو به واژه ها ببر

این حقیرو به سخاوت شب و دعا ببخش

نمیدونم از کدوم ستاره میبینی منو

چشماتو میبندیو دوباره میبینی منو

پر بغض جمعه های ناگزیر و بی صدام

خیلی خستم باورم کن دنیا زندونه برام

توی کور راه چشمام عطر بارون بوی سیبی

واسه عاشقونه موندن تو همون حس غریبی

تو همون حس غریبی که همیشه با منی

تو بهونه هر عاشق برای زنده موندنی

نوشته شده توسط z. azimi در 5:47 | لینک ثابت یک نظر

شنبه دوم بهمن 1389

شعري از مرحوم آقاسي


با همه لحن خوش آوایی ام
در به در کوچه تنهایی ام

ای دو سه تا کوچه زما دورتر
نغمه تو از همه پرشورتر

کاش که این فاصله را کم کنی
محنت این قافله را کم کنی

کاش که همسایه ما می شدی
مایه آسایه ما می شدی

هر که به دیدار تو نائل شود
یک شبه حلال مسائل شود

دوش مرا حال خوشی دست داد
سینه مارا عطشی دست داد

نام تو بردم لبم آتش گرفت
شعله به دامان سیاوش گرفت

نام تو آرامه جان من است
نامه تو خط امان من است

ای نگهت خواستگه آفتاب
بر من ظلمت زده یک شب بتاب

پرده برانداز زچشم ترم
تا بتوانم به رخت بنگرم

ای نفست یار و مددکار ما
کی و کجا وعده دیدار ما.....

 

نوشته شده توسط z. azimi در 5:45 | لینک ثابت یک نظر

جمعه اول بهمن 1389

بی قرار آشنا

دوست می دارم نسیم انتظار آشنا      ***      بر مشامم می رسد عطر نگار آشنا

سر به دامان خیالش می گذارم هر شبی ***    سر خوش و شادم زلطف بی شمار آشنا

زخمه های طعنه را کردم تحمل بی گله  ***   کاشکی می آمد امروز آن نگار آشنا

سالها آیینه در دست و گلابی در سبو   ***      مانده ام در انتظار آن بهار آشنا

دل به میعاد حضورش بسته این امید من  ***  زنده ام در بیدلی با نام ویاد آشنا

سالها خاموشم و در انتظاری جانگداز   ***   می رسد آیا پیامی از دیار آشنا

روزهای سخت هجران چون به پایان می رسید *** می نشستم عاشقانه در کنار آشنا

 هست در گلگشت مشتاقان بیدل پارسا   ***  عاشقی  آشفته حال و بی قرار آشنا

                                                  رحیم کارگر ( پارسا )

 

نوشته شده توسط z. azimi در 0:28 | لینک ثابت 2 نظر