مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثىَ‏ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَوةً طَيِّبَةً وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُم بِأَحْسَنِ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ0 هر كس كار شايسته‏اى انجام دهد، خواه مرد باشد يا زن، در حالى كه مؤمن است، او را به حياتى پاك زنده مى‏داريم و پاداش آنها را به بهترين اعمالى كه انجام مى‏دادند، خواهيم داد.(نحل97)

سه شنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1390

من شدم خلق كه چون مهدي زهرا باشم

 

 

   بسم الله الرحمن الرحيم

 

 

**من شدم خلق كه چون مهدي زهرا باشم**

طي شد اين عمر تو داني به چه سان؟

پوچ و بس تند چونان باد دمان

همه تقصير من است، اين كه خود مي دانم

كه نكردم فكري، كه تعمق ننمودم روزي، ساعتي يا آني

كه چه سان مي گذرد عمر گران؟

كودكي رفت به بازي، به فراغت، به نشاط

فارغ از نيك و بد و مرگ و حيات

همه گفتند: «كنون تا بچه است،

 بگذاريد بخندد شادان

كه پس از اين دگرش فرصت خنديدن نيست

بايدش ناليدن».

... من نپرسيدم هيچ

كه پس از اين ز چه رو بايدم ناليدن؟

هيچ كس نيز نگفت

 زندگي چيست؟ چرا مي آييم؟

 به چه سان بايد رفت؟

پس از اين چند صباح، به كجا بايد رفت؟

 با كدامين توشه به سفر بايد رفت؟

... نوجواني سپري گشت به بازي، به فراغت، به نشاط

فارغ از نيك و بد و مرگ و حيات

بعد از آن باز نفهميدم من

كه چه سان عمر گذشت

ليك گفتند همه:

«كه جوان است هنوز، بگذاريد جواني بكند،

 بهره از عمر برد، كامروايي بكند

بگذاريد كه خوش باشد و مست،

 بعد از اين باز ورا عمري هست».

يك نفر بانگ برآورد:

«از هم اكنون بايد فكر فردا بكند».

ديگري آوا داد:

«كه چو فردا بشود، فكر فردا بكند».

سومي گفت:

«همان گونه كه ديروزش رفت،

بگذرد امروزش،

 همچنين فردايش».

با همه اين احوال، من نپرسيدم هيچ

 كه چه سان جواني بگذشت؟

آن همه قدرت و نيروي عظيم به چه ره مصرف گشت؟

نه تفكر، نه تعمق، نه انديشه دمي

عمر بگذشت به بي حاصلي و مسخرگي

چه تواني كه ز كف دادم مفت

من نفهميدم و كس نيز مرا هيچ نگفت

قدرت عهد شباب، مي توانست مرا تا به خدا پيش برد

ليك بيهوده تلف گشت جواني هيهات!

... اي صد افسوس كه چون عمر گذشت

معني اش فهميدم

حال مي فهمم هدف از زيستن اين است رفيق!

من شدم خلق كه با عزمي جزم

و دلي مهدي عزم

پاي از بند هواها گسلم

پاي در راه حقايق بنهم

فارغ از شهوت و آز و حسد و كينه و بخل

مملو از عشق و جوانمردي و زهد

در ره كشف حقايق كوشم

شربت جرأت و اميد و شهادت نوشم

زره جنگ براي بد و ناحق پوشم

ره حق پويم و حق جويم و پس حق گويم

آنچه آموخته ام بر دگران نيز نكو آموزم

شمع راه دگران گردم و با شعلة خويش

ره نمايم به همه گرچه سراپا سوزم

... من شدم خلق كه چون مهدي زهرا باشم

نه چنين زايد و بي جوش و خروش

عمر بر باد و به حسرت خاموش

اي صد افسوس كه چون عمر گذشت، معني اش مي فهمم

حال مي پندارم كاين سه روز از عمرم به چه ترتيب گذشت:

كودكي بي حاصل، نوجواني باطل، وقت پيري غافل

به زباني ديگر:

كودكي در غفلت، نوجواني شهوت، در كهولت حسرت.

  شعر از سپيده كاشاني، با اندكي تلخيص و تغيير.

 

نوشته شده توسط z. azimi در 6:35 | لینک ثابت 7 نظر

شنبه هفتم اسفند 1389

باید محبت امام عصر(عج) را در کودکان نهادینه کرد

بايد محبت امام عصر(عج) را در کودکان نهادینه کرد

 

کودکی که بداند دوست داشتن و منتظر آن حضرت بودن ثواب شهادت در رکاب آن حضرت و فضیلت های بسیاری دارد، پیوند و محبت امام در درونش راحت تر نهادینه می شود.

در آشناسازی کودکان و نوجوانان با فرهنگ مهدویت و انتظار از چه راهکارهایی می توان بهره گرفت؟

 

نوشته شده توسط z. azimi در 6:2 | لینک ثابت 21 نظر